Niniejsza strona stanowi tłumaczenie udostępnione dla wygody Państwa. Wersja angielska jest wiążąca. Czytaj po angielsku

Kreacja pieniądza

Cyfrowe waluty banków centralnych

Opracowywanie strategii dla mniejszych banków centralnych w ramach przyszłego systemu monetarnego, w tym CBDC (cyfrowa waluta banku centralnego), transakcji REPO między bankami oraz procedur reverse REPO, w celu stabilizowania gospodarki kraju i przyciągania inwestycji zagranicznych.

Cyfrowe waluty banków centralnych (CBDC) to cyfrowe wersje walut fiducjarnych, emitowane i gwarantowane przez banki centralne. Mają pełnić te same funkcje co gotówka fizyczna, a jednocześnie zapewniać dodatkowe korzyści technologii cyfrowych, takie jak wygoda, szybsze i tańsze transakcje oraz większa inkluzja finansowa.

Waluty cyfrowe banków centralnych (CBDC) można podzielić na dwie kategorie: hurtowe CBDC i detaliczne CBDC. Hurtowe CBDC to cyfrowe odpowiedniki pieniądza banku centralnego, dostępne wyłącznie dla instytucji finansowych, takich jak banki komercyjne i dostawcy usług płatniczych. Wykorzystuje się je głównie do rozliczeń międzybankowych i płatności hurtowych. Detaliczne CBDC to natomiast cyfrowe odpowiedniki pieniądza banku centralnego dostępne dla ogółu społeczeństwa, podobnie jak gotówka. Mogą być wykorzystywane w szerokim zakresie transakcji, w tym w płatnościach między osobami, handlu elektronicznym i transakcjach w punktach sprzedaży.

CBDC mogą być emitowane i przechowywane w sposób scentralizowany lub zdecentralizowany. W scentralizowanym systemie CBDC bank centralny samodzielnie prowadzi rejestr; w modelu zdecentralizowanym bank centralny emituje walutę w rozproszonym rejestrze współdzielonym z upoważnionymi pośrednikami. Oba typy CBDC mają swoje zalety i wady, a wybór między nimi zależy od konkretnych potrzeb i celów emitującego banku centralnego.

Waluty cyfrowe banków centralnych (CBDC) mogą w istotny sposób zmienić sposób korzystania z pieniądza i dokonywania płatności. Według stanu na 2025 r. w pełni uruchomiono trzy detaliczne CBDC – Sand Dollar na Bahamach (2020), eNaira w Nigerii (2021) i JAM-DEX na Jamajce (2022) – podczas gdy EBC przygotowuje ewentualne wprowadzenie cyfrowego euro, z zastrzeżeniem przepisów prawa UE, a amerykańskie rozporządzenie wykonawcze ze stycznia 2025 r. zakazuje agencjom federalnym tworzenia CBDC. Mogą one zapewnić szybsze, tańsze i wygodniejsze usługi płatnicze, zwłaszcza w krajach, w których dostęp do tradycyjnych usług finansowych jest ograniczony. Mogą również sprzyjać włączeniu finansowemu, oferując cyfrową alternatywę dla gotówki osobom, które nie posiadają rachunków bankowych ani kart kredytowych.

CBDC wiążą się jednak również z pewnymi wyzwaniami i budzą obawy. Jedna z głównych obaw dotyczy potencjalnego wpływu na banki komercyjne i inne instytucje finansowe, które mogą utracić rolę pośrednika w systemie płatniczym. Kolejna obawa dotyczy prywatności i ochrony danych, ponieważ CBDC mogą umożliwiać bankom centralnym gromadzenie i analizowanie ogromnych ilości danych o transakcjach finansowych osób fizycznych.

CBDC stanowią istotny krok w rozwoju pieniądza cyfrowego. Mogą przyczynić się do zwiększenia włączenia finansowego, wygody i efektywności, wiążą się jednak również z wyzwaniami i obawami, które wymagają starannej analizy i uwzględnienia

Jeżeli chcą Państwo omówić z nami swoje szczególne potrzeby dotyczące tworzenia waluty, prosimy o kontakt z naszym dyrektorem, Panem Isofem Baco.