
Risk Bilgilendirmesi
Risk Bilgilendirmesi
1. Bilgilendirme
Müşterilerle iletişim:
Bu sayfa, AB MiFID II kurallarının perakende müşteriler ile profesyonel müşteriler arasında nasıl bir ayrım yaptığını özetlemektedir. IFB, AB dışında kurulmuş olup bu kuralları referans standart olarak uygulamaktadır. Bir kuruluş, tüm müşterilerle iletişiminin adil, şeffaf ve yanıltıcı olmamasını sağlamak zorundadır. Bununla birlikte, bir kuruluşun profesyonel müşterilerle (kendisi, hizmetleri ve ürünleri ile ücretlendirmesi hakkında) iletişim kurma biçimi, perakende müşterilerle iletişim kurma biçiminden farklı olabilir. Kuruluşun bilgilendirmenin ayrıntı düzeyi, aracı ve zamanlamasına ilişkin yükümlülüğü ise müşterinin perakende veya profesyonel olmasına göre ayrıca değişir. Perakende müşterilere sunulan bilgiler, profesyonel müşterilere sunulan bilgilere kıyasla daha yüksek gerekliliklere tabidir. Bu husus, özellikle bilgilerin dengeli biçimde sunulması ve müşteriler açısından kapsamlılığı ile ilgilidir.
Ürün bilgi formları:
IFB, perakende müşterilere yatırım danışmanlığı sunduğunda ürün bilgilerini sağlar (örneğin PRIIPs Yönetmeliği kapsamındaki paketlenmiş perakende yatırım ürünleri için temel bilgi belgeleri). Bu belgeler, ilgili finansal aracın fırsatlarını ve risklerini anlaşılır bir biçimde sunar. İlgili belgelerin profesyonel müşterilere sağlanması zorunlu değildir; ancak talep üzerine müşteriye verilebilir.
Paketlenmiş yatırımların niteliğine ve risklerine ilişkin açıklama:
Bir perakende müşteriye, başka bir hizmet veya ürünle birlikte ya da bir paketin parçası olarak veya aynı sözleşme ya da paketin koşulu olarak yatırım hizmeti sunan bir kuruluş, sözleşme veya paketten kaynaklanan risklerin bileşenlerin ayrı ayrı ele alındığındaki risklerden farklı olması muhtemelse perakende müşterileri bu konuda bilgilendirmek zorundadır. Kuruluş, perakende müşterilere sözleşmenin veya paketin diğer kısımlarının ve bunların etkileşiminin riskleri nasıl değiştirdiğinin yeterli bir tanımını sunmalıdır. Yukarıdaki gereklilikler profesyonel müşteriler bakımından uygulanmaz.
İzahnamesi bulunan bir finansal araca ilişkin bilgiler:
Bir kuruluşun, kamuya yönelik güncel bir teklife konu olan bir finansal araca ilişkin perakende müşterilere bilgi sunması ve bu teklifle bağlantılı olarak bir izahname yayımlanmış olması hâlinde, söz konusu perakende müşterilere bu izahnamenin kamuya nerede sunulduğunu bildirmesi ve bunu yatırım hizmetlerinin veya yan hizmetlerin sunulmasından makul bir süre önce yapması gerekir. Yukarıdaki gereklilikler profesyonel müşteriler bakımından uygulanmaz.
Döviz kuru dalgalanmalarına ilişkin bilgiler:
Bir kuruluş, bir perakende müşteriye bir finansal aracın, bir finansal endeksin veya bir yatırım hizmetinin geçmiş performansına ilişkin bir gösterge içeren bilgi sağladığında ve bu gösterge, ilgili perakende müşterinin mukim olduğu Üye Devletin para biriminden farklı bir para birimi cinsinden rakamlara dayandığında, kuruluş ilgili para birimini belirtmek ve getirilerin döviz kuru dalgalanmaları nedeniyle artabileceğine veya azalabileceğine ilişkin güçlendirilmiş uyarılar sunmak zorundadır. Bu zorunluluk, profesyonel müşteriler bakımından geçerli değildir.
2. Hedef pazar ve ürün müdahalesi
Finansal araçlar risk içerikleri bakımından önemli ölçüde farklılık gösterir. Bu nedenle, bir finansal aracın ihraççıları, söz konusu finansal araç için bir hedef pazar belirlemek zorundadır. Hedef pazar içinde olumlu ve olumsuz hedef pazar ayrımı yapılır. İhraççı, bir hedef grubun (örneğin bireysel müşterilerin) olumsuz hedef pazara sahip bir ürüne erişmemesi gerektiğini belirleyebilir. Bu durum genellikle bir ürünün karmaşıklığından veya içerdiği riskten kaynaklanır.
Buna ek olarak düzenleyici kurum, bazı finansal araçların satışını kısıtlama veya yasaklama seçeneğine sahiptir. Bu kısıtlamalar ve yasaklar genellikle yalnızca finansal araçların perakende müşterilere satışı için geçerlidir. Hem olumsuz hedef pazar hem de düzenleyici kurumun getirdiği satış kısıtlamaları perakende müşterileri korumaya hizmet eder. Amaç, özel müşterilerin karmaşıklıkları veya riskleri (özellikle teminat tamamlama çağrıları söz konusu olduğunda) nedeniyle bu hedef grup için uygun olmayan finansal araçlara yatırım yapmasını önlemektir. Bu koruma, profesyonel müşteri olarak sınıflandırılan müşteriler için geçerli değildir.
3. Emir icra politikası
Emir icra politikası özeti:
Bir kuruluş, bireysel müşteriye emir icra politikasının bir özetini (müşterinin toplam maliyetine odaklanan) sunmak zorundadır. Bu özet, politikada yer alan her icra yeri için en güncel icra kalitesi verilerine bir bağlantı içermelidir. Kuruluşların, profesyonel müşterilere bu özel gerekliliklere uygun bir özet sunma yükümlülüğü bulunmamaktadır.
4. En iyi gerçekleştirme
Bir kuruluş, emirleri yerine getirirken müşterileri için mümkün olan en iyi sonuçları elde etmek üzere yeterli adımları atmalıdır. İlgili icra faktörlerinin uygulanması ve göreli önemi, müşterinin bireysel mi yoksa profesyonel mi olduğuna göre değişir; IFB her iki müşteri sınıflandırması için de aynı icra faktörlerini uygulasa dahi bu durum geçerlidir.
Perakende müşteriler:
Emirlerin bir perakende müşteri adına yürütüldüğü durumlarda, en iyi icranın belirlenmesinde toplam bedel belirleyici etken olmalıdır. Kuruluş, finansal aracın fiyatını ve icraya ilişkin maliyetleri temsil eden toplam bedel açısından mümkün olan en iyi sonucu seçmelidir; bu maliyetler, emrin icrasıyla doğrudan ilgili olarak perakende müşterinin katlandığı tüm giderleri, yani icra yeri ücretlerini, takas ve mutabakat ücretlerini ve emrin icrasına katılan üçüncü taraflara ödenen diğer tüm ücretleri kapsamalıdır. Kuruluş, finansal aracın fiyatını ve icraya ilişkin maliyetleri temsil eden toplam bedel açısından mümkün olan en iyi sonucu sağlamasına imkân verecek tüm unsurları dikkate almalıdır. Hız, icra ve mutabakat olasılığı, emrin büyüklüğü ve niteliği, piyasa etkisi ve diğer örtülü işlem maliyetleri, ancak perakende müşteri bakımından toplam bedel açısından mümkün olan en iyi sonucun sağlanmasına katkıda bulundukları ölçüde, anlık fiyat ve maliyet değerlendirmesine göre öncelik kazanabilir.
Profesyonel müşteriler:
Emirlerin profesyonel bir müşteri adına yerine getirildiği durumlarda, en iyi icranın belirlenmesinde birçok faktör dikkate alınabilir. Bir kuruluşun icra politikası, icra faktörlerinin her birinin göreli önemini belirlemeli veya kuruluşun bu faktörlerin göreli önemini değerlendireceği bir süreç oluşturmalıdır. Kuruluşun bu icra faktörlerine atfettiği göreli önem, profesyonel müşterilerinin emirlerinin yerine getirilmesinde mümkün olan en iyi sonucun elde edilmesini sağlayacak şekilde tasarlanmalıdır. Müşterinin nitelikleri (müşterinin perakende veya profesyonel olarak sınıflandırılması dahil), kuruluşun çeşitli faktörlerin göreli önemine ilişkin takdirini etkiler. Düzenleme, olağan koşullarda, profesyonel müşteriler için mümkün olan en iyi sonucun elde edilmesinde fiyatın göreli olarak önem taşımasını bekler. Ancak bazı profesyonel müşteriler, emirler, finansal araçlar veya piyasalar bakımından bazı durumlarda politika, mümkün olan en iyi sonucun elde edilmesinde diğer icra faktörlerinin fiyattan daha önemli olduğunu uygun biçimde belirleyebilir.
5. Saklama Hizmetleri
Saklamadaki varlıkların kullanımı:
MiFID II kapsamında bir kuruluş, müşterinin finansal araçlarını menkul kıymet finansman işlemlerinde yalnızca müşterinin önceden verdiği açık rıza ile ve müşteriyle mutabık kalınan koşullar çerçevesinde kullanabilir.
Bir kuruluşun, herhangi bir müşteri adına elinde tuttuğu emanetteki varlıklara ilişkin menkul kıymet finansman işlemleri için düzenlemeler yapması veya bu emanetteki varlıkları başka bir şekilde kendi hesabı ya da kuruluşun başka bir müşterisinin hesabı için kullanması halinde, düzenleme şunları öngörmektedir:
– firma, borçlunun müşteri lehine ilgili teminatı sağlamasını temin eder;
– saklamadaki varlığın ve ilgili teminatın güncel paraya çevrilebilir değeri günlük olarak izlenmektedir; ve
– teminatın güncel paraya çevrilebilir değerinin saklamadaki varlığın değerinin altına düşmesi halinde, perakende müşteri tarafından yazılı olarak aksi kararlaştırılmadığı sürece, kuruluş aradaki farkı kapatacak uygun teminatı sağlar.
6. Mülkiyet devrine dayalı teminat düzenlemeleri
Kuruluşlar, perakende müşterilere ait varlıklara ilişkin mülkiyet devrine dayalı teminat düzenlemeleri yapamaz. Bu yasak, profesyonel müşterilere ait varlıklar için geçerli değildir.
7. Amortisman raporlaması
Kaldıraçlı finansal araçlara veya şarta bağlı yükümlülük içeren işlemlere ilişkin pozisyonlar içeren bir perakende müşteri hesabını elinde bulunduran bir kuruluş, her bir aracın başlangıç değerinin yüzde 10 oranında ve bundan sonra yüzde 10'un katları oranında değer kaybetmesi hâlinde, eşiğin aşıldığı iş gününün sonuna kadar veya eşiğin iş günü olmayan bir günde aşılması hâlinde bir sonraki iş gününün kapanışına kadar perakende müşteriyi bilgilendirmek zorundadır. Bu gereklilikler profesyonel müşteri hesapları bakımından uygulanmaz.
8. Uygunluk ve elverişlilik
Uygunluk:
Bir kuruluş kişisel tavsiyede bulunuyor veya bir müşteri adına yatırım yönetiyorsa, müşteriye ilişkin aşağıdaki bilgileri edinmesi ve dikkate alması zorunludur:
– müşterinin yatırım alanındaki bilgi ve deneyimi
söz konusu yatırım veya hizmet türüyle ilgili olan;
– müşterinin mali durumu;
– müşterinin yatırım hedefleri.
Ancak bir firma, profesyonel müşteriye veya onun adına kişisel tavsiyede bulunurken ya da yatırımları yönetirken, bu müşterinin sınıflandırıldığı ürünler, işlemler ve hizmetler bakımından, işlemin veya portföy yönetiminin içerdiği riskleri anlamak için gerekli deneyim ve bilgi düzeyine sahip olduğunu varsayma hakkına sahiptir. Bu varsayım perakende müşteri için yapılamaz ve firmaların bu bilgiyi ayrıca değerlendirmesi gerekir.
Bir kuruluş, kendiliğinden profesyonel müşteri statüsündeki bir müşteriye kişisel tavsiyede bulunurken, müşterinin yatırım hedefleriyle uyumlu olarak ilgili yatırım risklerini mali açıdan karşılayabileceğini de varsayabilir. Ancak bu varsayım yalnızca kendiliğinden profesyonel müşterilerle sınırlı olduğundan, kuruluşlar bu varsayımı perakende veya talep üzerine profesyonel müşteri statüsü tanınan müşteriler için yapamaz ve bu bilgileri ayrıca değerlendirmek zorundadır.
Bir kuruluş perakende müşteriye kişisel tavsiyelerde bulunduğunda, perakende müşterilere bir uygunluk raporu sunmak zorundadır. Buna karşılık profesyonel müşterilere böyle bir rapor sunulması gerekli değildir.
Uygunluk:
Tavsiyeye dayalı olmayan hizmetlerin (yani kişisel tavsiyede bulunmadığımız veya portföy yönetimi yürütmediğimiz hizmetlerin) uygunluğu değerlendirilirken, bir kuruluştan, müşterinin sunulan veya talep edilen ürün hizmetinde yer alan riskleri anlamak için gerekli deneyim ve bilgiye sahip olup olmadığını belirlemesi istenebilir.
Bir müşteri bakımından bu tür bir uygunluk değerlendirmesi yükümlülüğü geçerli olduğunda, kuruluş, profesyonel müşterinin, profesyonel müşteri olarak sınıflandırıldığı belirli yatırım hizmetleri veya işlemleri ya da pazarlama veya ürün türleriyle ilgili riskleri anlamak için gerekli deneyim ve bilgiye sahip olduğunu varsayabilir. Kuruluş, perakende müşteri için böyle bir varsayımda bulunamaz ve perakende müşterinin gerekli deneyim ve bilgi düzeyine sahip olduğunu tespit etmek zorundadır.
9. Hisse senedi işlem yükümlülüğü
Belirli durumlarda payların belirli işlem platformlarında işlem görmesi zorunludur. Bu yükümlülük, bu tür hakların profesyonel müşteriler adına belirli koşullarda gerçekleştirilen işlemlerinde uygulanmayabilir; ancak perakende müşteriler bakımından uygulanmaya devam eder.
10. Tazminat
IFB nezdindeki mevduat, bir AB veya EEA yasal mevduat garanti sistemi kapsamında değildir. Uygun fonlar, söz konusu poliçenin hükümlerine tabi olmak üzere, bir sigorta poliçesi aracılığıyla hesap başına EUR 1.000.000'a kadar korunmaktadır (bkz. Operasyonel Yapımız). Bu tür bir düzenleme kapsamındaki haklarınızın, profesyonel müşteri olarak sınıflandırılmanızdan etkilenmesi beklenmez. Ayrıca Genel Hüküm ve Koşullar'a da atıf yapılmaktadır.