Securitisatie

Securitisatie is een financiële techniek waarbij verschillende soorten contractuele schulden, zoals woninghypotheken, commerciële hypotheken, autoleningen of verplichtingen uit creditcardschulden, worden gebundeld en samengevoegd tot een of meer effecten, die vervolgens aan beleggers worden verkocht. In wezen is het een manier om inkomstengenererende leningen te herverpakken tot een effect dat verhandeld kan worden.

Zo werkt het in grote lijnen:

1. Verstrekking: Banken of andere kredietinstellingen verstrekken leningen aan klanten voor woningen, auto's enzovoort.
2. Bundeling: Na verloop van tijd bouwt de kredietverstrekkende instelling een portefeuille van talrijke leningen op. Deze leningen worden vervolgens gebundeld op basis van vergelijkbare kenmerken (bijv. hypothecaire leningen van een bepaalde kredietkwaliteit).
3. Verkoop aan een special purpose vehicle (SPV): De gebundelde leningen worden vervolgens verkocht aan een afzonderlijke rechtspersoon, vaak een special purpose vehicle (SPV), die de leningen betaalt door obligaties uit te geven. Hierdoor wordt het kredietrisico van de oorspronkelijke verstrekker afgescheiden.
4. Uitgifte van asset-backed securities: De SPV zet de pool van leningen om in effecten die op de kapitaalmarkt kunnen worden verkocht. Deze worden doorgaans gestructureerd in verschillende tranches, elk met een ander risiconiveau en rendement.
5. Servicing: De debiteuren verrichten regelmatig betalingen op hun leningen. Deze betalingen lopen via de SPV en gaan naar de beleggers die de met activa gedekte effecten hebben gekocht.

Voordelen van securitisatie voor ondernemingen en organisaties zijn onder meer:

1. Risico-overdracht: Securitisatie stelt banken in staat leningen van hun balans te verwijderen, waardoor het risico dat zij dragen afneemt en zij meer leningen kunnen verstrekken.
2. Liquiditeit: securitisatie zet illiquide activa, zoals leningen, om in verhandelbare effecten, waardoor banken toegang krijgen tot nieuwe financieringsbronnen.
3. Kapitaalontlasting: Wanneer onder de kapitaalregels een significante risico-overdracht wordt bereikt, kan securitisatie het kapitaal verminderen dat een bank moet aanhouden.
4. Diversificatie: Voor beleggers bieden deze effecten de mogelijkheid te beleggen in een gediversifieerde portefeuille van activa waartoe zij anders geen toegang zouden hebben, met mogelijk een gunstige verhouding tussen rendement en risico.
5. Rendement: Voor beleggers bieden door activa gedekte effecten doorgaans een hoger rendement dan andere vastrentende beleggingen.

Er zijn echter ook nadelen:

1. Complexiteit: Het proces van securitisatie kan ingewikkeld en ondoorzichtig zijn, waardoor het voor beleggers moeilijk is het betrokken risico te beoordelen. Dit was een belangrijke factor in de financiële crisis van 2007–2009.
2. Risicoverschuiving: hoewel securitisatie risico van de oorspronkelijke kredietverstrekker kan wegnemen, elimineert het dat risico niet. Het wordt overgedragen aan de beleggers in de effecten.
3. Niet-gealigneerde prikkels: In sommige gevallen kunnen originators in de verleiding komen hun kredietnormen te verlagen voor de leningen die zij willen securitiseren, aangezien zij weten dat zij het risico niet zelf zullen aanhouden. Dit kan leiden tot risicovollere effecten, en daarom verplichten de EU (Securitisatieverordening 2017/2402) en de Verenigde Staten (Dodd-Frank Act) originators of sponsors in het algemeen om ten minste 5% van het kredietrisico aan te houden.
4. Systeemrisico: Door de onderlinge verwevenheid van het financiële stelsel kan het falen van deze effecten bijdragen aan bredere financiële instabiliteit, zoals blijkt uit de financiële crisis van 2008.

Securitisatie kan een waardevol financieel instrument zijn, maar vereist zorgvuldig toezicht en regulering om mogelijke risico's te beperken.

Indien u uw specifieke behoeften inzake valutacreatie met ons wilt bespreken, neemt u dan contact op met onze directeur Isof Baco.