Deze pagina is een vertaling die voor het gemak wordt aangeboden. De Engelse versie is leidend. Lees in het Engels

Crypto en digitale activa

Cryptomunten

Belangrijkste verschillen tussen munten en digitale tokens

Uitwisselbaarheid: munten zijn identiek en onderling uitwisselbaar binnen dezelfde cryptocurrency, terwijl NFT's uniek zijn en niet één-op-één kunnen worden uitgewisseld tegen een andere NFT.
Toepassingen: Coins worden gebruikt als digitaal geld voor transacties, betalingen en als waardeopslag, vergelijkbaar met fiatvaluta's. NFT's daarentegen worden gebruikt om eigendom weer te geven of de authenticiteit van unieke digitale of fysieke activa te certificeren.
Waardebepaling: De waarde van coins is uniform en wordt bepaald door marktkrachten binnen hun specifieke cryptovaluta-ecosysteem. De waarde van NFT's varieert sterk naargelang hun zeldzaamheid, de vraag naar het onderliggende activum en andere unieke kenmerken.
Blockchainstandaarden: Coins functioneren op hun eigen blockchainplatforms of binnen het kader van een specifiek cryptocurrencysysteem. NFT's volgen doorgaans specifieke standaarden zoals ERC-721 of ERC-1155 op de Ethereum-blockchain, die zijn ontworpen voor het creëren en overdragen van niet-fungibele activa.

Dit onderscheid onderstreept de veelzijdigheid van blockchaintechnologie, van het mogelijk maken van digitale transacties met coins tot het faciliteren van nieuwe vormen van eigendom en certificering van activa met NFT's. Elk van deze tokentypen vervult een andere functie binnen het blockchain-ecosysteem en richt zich op uiteenlopende toepassingen. Naarmate de technologie zich verder ontwikkelt, valt te verwachten dat nog meer gespecialiseerde tokentypen zullen ontstaan.

Wilt u meer lezen over de regelgeving inzake crypto-effecten, klik dan hier.

Er bestaan verschillende soorten tokens op de blockchain. Deze tokens kunnen grofweg in de volgende categorieën worden ingedeeld:

Munten

Cryptovaluta's: Dit zijn digitale of virtuele fungibele valuta's die cryptografie gebruiken voor beveiliging en werken op een gedecentraliseerd netwerk, zoals Bitcoin, Ethereum en Litecoin. Zij fungeren als ruilmiddel, oppotmiddel en rekeneenheid.
Stablecoins: Dit zijn digitale tokens die zijn gekoppeld aan een stabiele waarde, zoals een fiatvaluta als de Amerikaanse dollar of een grondstof als goud. Zij beogen stabiliteit te bieden en de koersvolatiliteit op de cryptovalutamarkt te verminderen. Voorbeelden zijn Tether (USDT), USD Coin (USDC) en Pax Dollar (USDP).

Tokens

Utility-tokens: Deze tokens geven toegang tot een product of dienst binnen een specifiek blockchain-ecosysteem. Zij zijn bedoeld voor gebruik binnen een bepaald platform of een bepaalde toepassing en hebben vaak een specifieke functie of nuttige toepassing. Voorbeelden zijn Golem (GLM) voor rekenkracht en Filecoin (FIL) voor gedecentraliseerde opslag.
Securitytokens: deze tokens vertegenwoordigen eigendom in een activum, zoals aandelen in een onderneming, vastgoed of andere beleggingsvormen. Zij vallen onder de effectenregelgeving en verlenen houders doorgaans specifieke rechten, zoals dividend, stemrechten of winstdeling. Voorbeelden zijn Polymesh (POLYX), de opvolger van Polymath, en tZERO preferred tokens (TZROP).
Wrapped tokens: Wrapped tokens zijn representaties van een bestaand actief op een andere blockchain. Zij maken interactie en liquiditeit tussen verschillende blockchains mogelijk doordat activa op meerdere blockchainplatforms kunnen worden gebruikt. Voorbeelden zijn Wrapped Bitcoin (WBTC) op de Ethereum-blockchain en Wrapped Ether (WETH).
Non-fungible tokens (NFT's): NFT's zijn unieke digitale activa die, anders dan andere tokens, niet één-op-één kunnen worden uitgewisseld. Ze worden gebruikt om digitale kunst, verzamelobjecten, virtueel vastgoed en andere vormen van unieke digitale inhoud te vertegenwoordigen. Elke NFT heeft een unieke identificatiecode en het eigendom ervan wordt vastgelegd op de blockchain. Voorbeelden zijn CryptoKitties en de LAND-percelen van Decentraland.
Governance-tokens: Deze tokens worden gebruikt in gedecentraliseerde autonome organisaties (DAO's) en andere gedecentraliseerde platforms om tokenhouders in staat te stellen deel te nemen aan de bestuurs- en besluitvormingsprocessen van het platform. Houders kunnen wijzigingen voorstellen, over voorstellen stemmen en bijdragen aan de toekomstige inrichting van het platform. Voorbeelden zijn Maker (MKR) en Compound (COMP).

Het onderscheid tussen coins en non-fungible tokens (NFT's) ligt voornamelijk in hun onderlinge uitwisselbaarheid en uniciteit.

Munten

Coins zijn onderling inwisselbare waarde-eenheden binnen hun eigen blockchain en fungeren als digitaal geld. Elke coin binnen dezelfde blockchain en hetzelfde type cryptovaluta heeft dezelfde waarde als een andere coin van hetzelfde type, waardoor zij volledig onderling inwisselbaar zijn. Coins zoals Bitcoin, Ethereum (beschouwd als Ether) en Litecoin dienen als ruilmiddel, waardeopslag of rekeneenheid binnen hun respectieve ecosystemen. Hun fungibiliteit, vergelijkbaar met traditionele fiatvaluta, maakt een vlotte inzet in financiële transacties mogelijk.

Non-fungible tokens (NFT's)

Niet-fungibele tokens vertegenwoordigen daarentegen unieke activa, digitaal of fysiek, en elk daarvan heeft een eigen waarde die niet uitwisselbaar is. NFT's worden gebruikt om het eigendom en de authenticiteit van specifieke objecten te certificeren, en zijn daardoor met name waardevol in de kunst, bij verzamelobjecten en op andere markten waar uniciteit en bewijs van eigendom van belang zijn. Zij worden opgeslagen op een blockchain, die de veiligheid en onveranderlijkheid van de eigendomsregistratie waarborgt.

Strategische integratie van stablecoins en bitcoin: behoud van de suprematie van de Amerikaanse dollar

Inleiding

In een tijdperk dat wordt gekenmerkt door snelle technologische ontwikkeling, geopolitieke verschuivingen en veranderende economische omstandigheden bevinden de Verenigde Staten zich op een beslissend kruispunt. Het behoud van de wereldwijde dominantie van de Amerikaanse dollar te midden van toenemende internationale inspanningen richting dedollarisatie is een belangrijke nationale prioriteit geworden. Kern van de Amerikaanse reactie op deze ontwikkelingen is de strategische opname van digitale activa: met name stablecoins gedekt door Amerikaanse dollars en Treasury bills, naast een strategische omarming van Bitcoin. Deze paragraaf zet de onderliggende overwegingen en de genomen maatregelen uiteen.

Historische context en motivatie

De suprematie van de Amerikaanse dollar als wereldwijde reservevaluta heeft de Verenigde Staten aanzienlijke economische en geopolitieke voordelen opgeleverd: zij bevordert de internationale handel, maakt goedkopere financiering mogelijk en verschaft geopolitieke invloed. Recente internationale ontwikkelingen, met name de drang naar de-dollarisatie onder aanvoering van de BRICS-landen, China, Rusland en andere opkomende economieën, hebben echter de kwetsbaarheden van het traditionele, op de dollar gerichte internationale financiële stelsel onderstreept. Als reactie hierop hebben de Amerikaanse regering, toezichthouders en financiële instellingen digitale activa, met name stablecoins en Bitcoin, erkend als cruciale instrumenten om de hegemonie van de dollar te handhaven.

Stablecoins als instrumenten van economische stabiliteit

Stablecoins, digitale valuta die gekoppeld zijn aan stabiele activa zoals de Amerikaanse dollar of Treasury bills, vormen een ingrijpende evolutie in het internationale financiële verkeer. In tegenstelling tot conventionele cryptovaluta bieden stablecoins de stabiliteit die nodig is voor brede acceptatie in handel, internationale handel en beleggingen. Amerikaanse banken worden door toezichthouders in toenemende mate aangemoedigd om hun eigen stablecoins uit te geven, die uitdrukkelijk worden gedekt door reserves in dollars of in liquide activa van hoge kwaliteit, voornamelijk Amerikaanse Treasury bills. Deze regels vereisen transparantie, toereikende reserves, maandelijkse reserverapporten die worden onderzocht door een geregistreerd accountantskantoor, en afscheiding van de reserveactiva.

Implementatie en regelgevend kader

De GENIUS Act, op 18 juli 2025 in wet bekrachtigd, creëerde het federale kader waaronder banken en gelicentieerde niet-banken betalings-stablecoins mogen uitgeven. Deze wet bevat onder meer de volgende vereisten:

Eén-op-één dekking door contanten, bankdeposito's, kortlopende schatkistpapieren, repo's of geldmarktfondsen die in overheidspapier beleggen.
Maandelijkse openbare bekendmaking van de reserves, gecertificeerd door het management van de uitgevende instelling.
Transparantie in reservebeheer.
Verplichte protocollen voor risicobeheer.

Deze regelgevende duidelijkheid versterkt aanzienlijk het vertrouwen van institutionele partijen en consumenten en bevordert de brede acceptatie en integratie van stablecoins in de reguliere financiële sector.

Strategische Bitcoinreserves: het digitale Fort Knox

Als aanvulling op het stablecoininitiatief markeert de oprichting van een Amerikaanse strategische bitcoinreserve een cruciale verschuiving in de overheidsvisie op cryptovaluta. De reserve is op 6 maart 2025 ingesteld bij uitvoerend bevel van president Trump en wordt gevormd met bitcoin die in straf- en civiele procedures is verbeurdverklaard. Aanvullende aankopen zijn uitsluitend toegestaan via budgetneutrale strategieën die de belastingbetaler geen extra kosten opleveren.

Geopolitieke en economische implicaties

Tegengaan van dedollarisatie

De bewuste uitbreiding van door de USD gedekte stablecoins naar wereldwijde markten speelt rechtstreeks in op de trends van dedollarisatie. Door een efficiënt, veilig en transparant betaalmiddel voor grensoverschrijdende transacties te bieden, verminderen stablecoins de transactionele wrijving die met traditionele banksystemen gepaard gaat aanzienlijk. Deze toegankelijkheid positioneert USD-stablecoins als een geprefereerd ruilmiddel, in het bijzonder aantrekkelijk in opkomende economieën met minder stabiele binnenlandse valuta's.

Geopolitieke gevolgen

Landen die actief op zoek zijn naar alternatieven voor de dominantie van de dollar, met name China, Rusland en de leden van de BRICS-coalitie, ondervinden toenemende concurrentiedruk door de verspreiding van USD-stablecoins. Door stablecoins in het wereldwijde financiële stelsel te verankeren, verzekeren de Verenigde Staten zich strategisch van de voortdurende afhankelijkheid van de dollar, waardoor de prikkels voor alternatieve muntstelsels afnemen en de geopolitieke invloed behouden blijft.

Mogelijke risico's en beheersmaatregelen

De invoering van stablecoins en strategische bitcoinreserves brengt specifieke risico's met zich mee, waaronder marktvolatiliteit, regelgevingsarbitrage, cyberbeveiligingsdreigingen en geopolitieke tegenreacties. Effectieve risicobeperkende maatregelen zijn onder meer sterke regelgevingskaders, internationale samenwerking op het gebied van standaarden, investeringen in cyberbeveiliging, maatregelen ter bescherming van consumenten en diplomatiek overleg om internationale aanvaarding te waarborgen.

Beoordeling

Of stablecoins de rol van de dollar versterken, blijft een open vraag. Voorstanders wijzen op de groeiende vraag naar dollarstablecoins in het buitenland en naar de schatkistpapieren die deze dekken. Sceptici, waaronder de BIS in haar Annual Economic Report 2025, stellen dat stablecoins tekortschieten ten aanzien van de toetsen van eenheid, elasticiteit en integriteit waaraan deugdelijk geld moet voldoen.

Kortom

Door stablecoins en Bitcoin op te nemen in hun financiële en strategische kaders spelen de Verenigde Staten proactief in op de zich ontwikkelende wereldwijde economische trends. Door zorgvuldig regelgevend beheer, strategische vooruitziende blik en voortvarende uitvoering positioneren de VS zich zodanig dat zij de wereldwijde dominantie van de Amerikaanse dollar in een snel veranderende digitale financiële wereld niet alleen kunnen behouden, maar ook kunnen versterken.

Blockchain

Ledger-to-ledgeroverdrachten, ook wel inter-ledgeroverdrachten of ledger-to-ledgertransacties genoemd, verwijzen naar het proces waarbij waarde of activa worden overgedragen tussen twee afzonderlijke grootboeken of gedistribueerde grootboeken. Grootboeken zijn in wezen registratiesystemen die transacties en eigendom van activa bijhouden, waarbij gedistribueerde grootboeken gedecentraliseerde versies van deze systemen zijn, zoals blockchainnetwerken. Het concept van ledger-to-ledgeroverdrachten is met name relevant in de context van digitale activa, cryptovaluta's en FinTech-innovaties.

Bij een ledger-to-ledger-overdracht worden de activa of de waarde van het ene grootboek naar het andere verplaatst, waarbij ervoor wordt gezorgd dat de transactie in beide grootboeken naar behoren wordt gevalideerd, vastgelegd en afgewikkeld. Dit proces is complexer dan een eenvoudige intra-ledger-overdracht (overdracht van waarde binnen hetzelfde grootboek) en vereist doorgaans de betrokkenheid van tussenpersonen of gespecialiseerde protocollen om de overdracht mogelijk te maken. Hieronder volgen enkele belangrijke aspecten van ledger-to-ledger-overdrachten:

Interoperabiliteit: Een van de belangrijkste uitdagingen bij ledger-to-ledger-overdrachten is ervoor te zorgen dat de twee betrokken grootboeken compatibel zijn en doeltreffend met elkaar kunnen communiceren. Dit vereist een zekere mate van interoperabiliteit tussen de systemen, die kan worden bereikt door het gebruik van gestandaardiseerde protocollen, API's of gegevensformaten.
Atomic swaps: Atomic swaps zijn een specifiek type ledger-to-ledger-overdrachtstechniek waarmee cryptovaluta kunnen worden uitgewisseld tussen verschillende blockchains, zonder tussenkomst van een gecentraliseerde tussenpersoon, zoals een cryptobeurs. Dit wordt bereikt door het gebruik van smart contracts: zelfuitvoerende overeenkomsten waarvan de voorwaarden van de transactie rechtstreeks in het contract zijn gecodeerd. Atomic swaps waarborgen dat de overdracht voor beide partijen ofwel volledig succesvol wordt afgerond, ofwel in het geheel niet wordt uitgevoerd, waardoor elk mogelijk verlies van middelen wordt voorkomen.
Interledger Protocol (ILP): Het Interledger Protocol is een open-sourceprotocol dat is ontworpen om overdrachten tussen grootboeken over verschillende betalingsnetwerken te faciliteren, waaronder traditionele financiële instellingen, netwerken voor digitale activa en gedistribueerde grootboeken. ILP maakt veilige en efficiënte overdrachten mogelijk door een gemeenschappelijke standaard voor transacties vast te stellen en tegelijkertijd de integriteit van de afzonderlijke betrokken grootboeken te waarborgen. Dit protocol maakt een soepele waardeoverdracht tussen verschillende grootboeken mogelijk en verbetert zo de algehele efficiëntie en interoperabiliteit van betalingsnetwerken.
Cross-chainbruggen: Cross-chainbruggen vormen een andere methode om overdrachten van ledger naar ledger mogelijk te maken, met name tussen verschillende blockchainnetwerken. Deze bruggen fungeren als intermediairs die de overdracht van tokens of activa van de ene blockchain naar de andere mogelijk maken door de activa op de oorspronkelijke keten te vergrendelen en gelijkwaardige activa op de bestemmingsketen vrij te geven. Voorbeelden van cross-chainbruggen zijn het Wanchain-protocol en het Polkadot-ecosysteem.
Risico's en uitdagingen: Ledger-to-ledger-overdrachten brengen bepaalde risico's en uitdagingen met zich mee, zoals mogelijke beveiligingskwetsbaarheden, de behoefte aan effectieve governance- en consensusmechanismen, en de complexiteit van het beheer van de interoperabiliteit tussen verschillende systemen. Het is belangrijk dat organisaties en personen die ledger-to-ledger-overdrachten verrichten zich bewust zijn van deze risico's en passende beveiligingsmaatregelen treffen om potentiële bedreigingen te beperken.

Distributed Ledger Technology in het bankwezen

DLT, oftewel Distributed Ledger Technology, is een systeem voor het vastleggen en verifiëren van transacties over meerdere computers of nodes in een netwerk. Het is de technologie die ten grondslag ligt aan cryptovaluta zoals Bitcoin, maar de toepassingen reiken veel verder dan digitale valuta alleen.

Hieronder volgt een gedetailleerde toelichting op DLT:

Decentralisatie: DLT werkt op een gedecentraliseerd netwerk van computers, vaak nodes genoemd. In tegenstelling tot traditionele gecentraliseerde systemen (zoals banken) is er geen enkele autoriteit of centrale server die het gehele grootboek beheert. In plaats daarvan worden kopieën van het grootboek onafhankelijk onderhouden door vele deelnemers aan het netwerk.
Grootboek: Het "grootboek" in DLT verwijst naar een digitale registratie of database die de historie van alle transacties bevat. Elke transactie wordt gegroepeerd in een blok, en deze blokken worden in chronologische volgorde aan elkaar gekoppeld, waardoor een blockchain ontstaat.
Overboeking: In het kader van DLT verwijst een “overboeking” doorgaans naar de verplaatsing van digitale activa of gegevens van de ene deelnemer naar de andere. Deze overboeking kan uiteenlopende zaken vertegenwoordigen, zoals cryptotokens, eigendom van activa, contractuele overeenkomsten of elke andere vorm van waardevolle informatie.
Beveiliging: DLT-systemen maken gebruik van cryptografische technieken om transacties te beveiligen en de integriteit van het grootboek te waarborgen. Zodra een transactie aan het grootboek is toegevoegd, kan deze zonder consensus van de netwerkdeelnemers moeilijk worden gewijzigd of verwijderd. Door deze onveranderlijkheid is DLT zeer goed beschermd tegen fraude en manipulatie.
Consensusmechanismen: Om tot overeenstemming te komen over de staat van het grootboek tussen de deelnemers, maken DLT Distributed Ledger Technology gebruik van consensusmechanismen. De bekendste zijn Proof of Work (PoW) en Proof of Stake (PoS), die nieuwe transacties op een trustless wijze valideren en aan het grootboek toevoegen.
Soorten DLT: DLT komt in verschillende vormen voor, waaronder publiek en privaat. Publieke DLT's, zoals de Bitcoin-blockchain, staan open voor iedereen en worden onderhouden door een gedistribueerd netwerk van vrijwilligers. Private DLT's zijn beperkt tot een bepaalde groep deelnemers en worden vaak door bedrijven voor interne doeleinden gebruikt.
Smart contracts: Sommige DLT-platforms ondersteunen smart contracts: zelfuitvoerende overeenkomsten waarvan de voorwaarden rechtstreeks in code zijn vastgelegd. Smart contracts kunnen overeenkomsten automatisch afdwingen en uitvoeren zodra vooraf bepaalde voorwaarden zijn vervuld.

DLT heeft het potentieel om uiteenlopende sectoren buiten de financiële wereld ingrijpend te veranderen, waaronder supply chain management, gezondheidszorg en stemsystemen, door transparantie, veiligheid en vertrouwen te bieden bij transacties en gegevensuitwisseling. Door het gedecentraliseerde karakter is er minder behoefte aan tussenpersonen en ontstaan nieuwe mogelijkheden voor innovatie en efficiëntie.

Smart contracts in distributed ledgers

Bitcoin-ETF's en het risico van koersmanipulatie: lessen uit goud- en zilver-ETF's

Naarmate de cryptocurrencymarkt zich verder ontwikkelt en brede aandacht trekt, is de introductie van Bitcoin-ETF's (exchange-traded funds) onderwerp van een verhit debat. Voorstanders voeren aan dat Bitcoin-ETF's een bredere institutionele adoptie kunnen faciliteren en beleggers een gereguleerd en toegankelijk beleggingsvehikel kunnen bieden, maar de lessen uit de markten voor goud- en zilver-ETF's geven aanleiding tot zorgen over mogelijke prijsmanipulatie en prijsverstoring.

Critici voeren al lang aan dat papiermarkten in goud en zilver – futures, ongealloceerde rekeningen en synthetische producten – de prijzen van de fysieke metalen kunnen beïnvloeden. De grote fysiek gedekte ETF's, zoals SPDR Gold Shares, houden gealloceerd edelmetaal in kluizen aan; de zorg geldt vooral voor derivaten en synthetische blootstelling.

Het totale aantal bitcoins dat ooit kan bestaan, is begrensd op 21 miljoen, een regel die door de bedenker van Bitcoin, Satoshi Nakamoto, in het protocol van Bitcoin is vastgelegd om inflatie te voorkomen. Tegen 2026 waren bijna 20 miljoen bitcoins gedolven; nieuwe munten worden nog steeds gecreëerd door middel van mining. De snelheid waarmee nieuwe bitcoins ontstaan, wordt ongeveer elke vier jaar gehalveerd in een gebeurtenis die bekendstaat als de “halving”, waardoor het nieuwe aanbod geleidelijk afneemt totdat het maximum is bereikt, naar schatting rond het jaar 2140.

De vraag is of bitcoin hetzelfde patroon zou kunnen volgen. De in januari 2024 door de SEC goedgekeurde Amerikaanse spot-bitcoin-ETF's houden daadwerkelijke bitcoin aan bij bewaarders en creëren dus zelf geen synthetisch aanbod; futures, opties en gehefboomde producten op bitcoin en op deze ETF's voegen echter wel papieren blootstelling toe bovenop een vast aanbod van bijna 20 miljoen munten.

Maar de discrepantie tussen de instroom van kapitaal in bitcoin-ETF's en de daadwerkelijk aangehouden fysieke bitcoin roept zorgen op over mogelijke prijsvervorming en manipulatie. Als de blootstelling aan bitcoin verschuift naar derivaten en synthetische producten, zoals in delen van de goud- en zilvermarkt is gebeurd, kan dit een kunstmatig aanbod creëren dat de onderliggende markt niet weerspiegelt. Hoewel deze financiële producten het feitelijke aanbod van bitcoin niet vergroten, kunnen zij wat sommigen een "synthetische" inflatie van de liquiditeit van bitcoin zouden noemen teweegbrengen – er is dan meer kapitaal in de bitcoinmarkt in omloop dan er bitcoins beschikbaar zijn. Dit is vergelijkbaar met de wijze waarop fractioneel reservebankieren de geldhoeveelheid doet toenemen boven de feitelijk in omloop zijnde fysieke valuta. Producten met hefboomwerking kunnen koersbewegingen en volatiliteit op de bitcoinmarkt versterken. Kortetermijnhandelsstrategieën en het creëren van synthetisch aanbod via derivaten kunnen neerwaartse druk op de bitcoinkoersen uitoefenen en zo de werkelijke waarde van het onderliggende actief vertekenen.

Om deze risico's te beperken is het van essentieel belang dat bitcoin-ETF's transparant blijven en zich blijven inzetten voor het aanhouden van substantiële fysieke reserves aan bitcoin. Toezichthouders en marktpartijen dienen de activiteiten van deze ETF's bovendien nauwlettend te volgen en maatregelen te treffen om marktmanipulatie te voorkomen en eerlijke prijsvorming te waarborgen.

De lessen uit de markten voor goud- en zilver-ETF’s onderstrepen het belang van een evenwicht tussen het aanbieden van toegankelijke beleggingsvehikels en het behoud van de integriteit van de markt voor de onderliggende activa. Hoewel Bitcoin-ETF’s een bredere acceptatie kunnen faciliteren, moeten zij zodanig worden ontworpen en gereguleerd dat het risico op prijsverstoring en manipulatie tot een minimum wordt beperkt.

Naarmate de cryptovalutamarkt zich verder ontwikkelt, biedt de introductie van bitcoin-ETF's zowel kansen als uitdagingen. Door lessen te trekken uit de ervaringen met de markten voor goud- en zilver-ETF's kunnen toezichthouders en marktpartijen proactief maatregelen nemen om het risico van prijsmanipulatie te beperken en ervoor te zorgen dat bitcoin-ETF's de werkelijke waarde van het onderliggende actief getrouw weerspiegelen. Transparantie, passende regelgeving en een duidelijke inzet om aanzienlijke fysieke reserves aan bitcoin aan te houden zijn essentieel voor het behoud van de integriteit van de cryptovalutamarkt en voor duurzame groei.

Wilt u meer weten over de vraag wanneer tokens als effecten worden beschouwd of hoe u middelen via het cryptosysteem naar uw rekeningen bij ons kunt overmaken, neem dan contact op met onze directeur Maurice Wadhwa.

Neem contact met ons op

Volgende stap

Een kennismaking aanvragen

Vertelt u ons in enkele regels wie u bent en wat u voor ogen heeft. Uw aanvraag gaat rechtstreeks naar de Bank en wordt vertrouwelijk behandeld.

Spreekt u liever met ons? Plan een videoconferentie van 30 minuten.