Kapitaalversterking

Kapitaalversterking

Co-investering in plaats van leasing

IFB verhuurt geen financiële instrumenten. IFB neemt daarentegen met eigen vermogen deel aan de totstandkoming van geschikte instrumenten voor kapitaalversterking, zoals bankgaranties (BG's), standby letters of credit (SBLC's) of medium-term notes (MTN's) die voor een specifiek project of een specifieke transactie zijn gestructureerd, en deelt in ruil daarvoor in de winst die het instrument helpt te genereren. De omvang van de deelneming en het winstaandeel worden voorafgaand aan de totstandkoming van het instrument schriftelijk overeengekomen.

Het verschil is wezenlijk. Een geleasd instrument berust op een vergoeding en geeft de nemer geen eigendom; een instrument dat met het kapitaal van IFB is gecreëerd, berust op werkelijke dekking, en IFB verdient alleen indien het onderliggende project of de onderliggende transactie slaagt. De belangen lopen gelijk, en tegenpartijen en kredietverstrekkers hebben te maken met een instrument dat gedekt is in plaats van geleend.

1. Kredietversterking: Een instrument dat met medewerking van IFB tot stand komt, versterkt de kredietwaardigheid van de onderneming in de ogen van partners en schuldeisers en stelt haar in staat om op betere voorwaarden te onderhandelen. Elk instrument kan rechtstreeks bij de uitgevende bank worden geverifieerd.
2. Handelstransacties: In de internationale handel waarborgt een dergelijk instrument de betaling of uitvoering en geeft het verkopers zekerheid over de financiële draagkracht van de koper en de ernst van zijn inkoopvoornemens.
3. Projectfinanciering: Ondernemingen die grootschalige projecten uitvoeren, kunnen het instrument gebruiken om hun financiële draagkracht aan te tonen, investeerders aan te trekken en kredietgoedkeuringen te ondersteunen, waarbij IFB deelt in het succes van het project.

Waarom IFB geen instrumenten verhuurt

De fundamentele beperkingen van geleaste instrumenten bij directe financiële activiteiten, zoals het verkrijgen van leningen of hun directe verkoop, vloeien voort uit hun intrinsieke juridische en financiële structuur.

Dergelijke instrumenten verlenen entiteiten slechts de schijn van financiële soliditeit, niet daadwerkelijk eigendom van activa. De aan de lessee verleende rechten zijn in de eerste plaats rechten van vruchtgebruik, die gebruik toestaan zonder overdracht van eigendom. Dit kenmerk vermindert hun aantrekkelijkheid voor financiële instellingen aanzienlijk, aangezien zij de voorkeur geven aan zekerheden die onbetwistbaar eigendom bieden ter bescherming tegen wanbetaling.

In wezen geldt dat geleasede instrumenten, doordat zij worden geleasd en niet in eigendom zijn, de lessee beletten ze te verkopen of als onbezwaarde zekerheid te gebruiken. Het ontbreken van direct eigendom verhindert dat financiële instellingen ze als directe zekerheid accepteren, wegens de onduidelijke juridische mogelijkheden bij wanprestatie van de lessee. Zij verlenen de lessee dus geen rechten op de onderliggende activa, hetgeen zowel de liquiditeit als het nut ervan in directe financiële transacties beperkt.

Risico's voor de lessor

1. Kredietrisico: De uitgever van een verhuurd instrument draagt het risico dat de huurder (afnemer) het instrument inzet op een wijze die de financiële positie of kredietwaardigheid van de uitgever in gevaar brengt, met name indien de huurder zijn verplichtingen uit hoofde van de huurvoorwaarden niet nakomt.
2. Reputatierisico: Indien de leasingnemer het instrument misbruikt, loopt de uitgevende instelling het risico op reputatieschade, wat haar positie op de financiële markt kan aantasten en kan leiden tot verlies van vertrouwen bij cliënten en partners.
3. Regelgevingsrisico: Uitgevers moeten voldoen aan een complex regelgevend kader. Er bestaat een risico op niet-naleving van internationale financiële regelgeving, hetgeen kan leiden tot boetes en sancties.

Risico's voor de leasenemer

1. Kostenrisico: De financiële last van het leasen van instrumenten, waaronder vergoedingen en kosten, kan aanzienlijk zijn. Indien de verwachte financiële of operationele voordelen van het gebruik van het instrument voor de lessee uitblijven, loopt deze een aanzienlijk kostenrisico.
2. Operationeel risico: De lessee vertrouwt erop dat de uitgever zijn verplichtingen uit de overeenkomst nakomt, met name wat betreft het eerbiedigen van het beoogde gebruik van het instrument. Elk tekortschieten of elke vertraging kan de activiteiten of financiële strategieën van de lessee belemmeren.
3. Marktrisico: Veranderingen op de financiële markt kunnen de waarde of bruikbaarheid van het geleaste instrument beïnvloeden, waardoor de effectiviteit ervan als instrument voor kredietverbetering of het verkrijgen van financiering kan afnemen.

Superioriteit van repurchase agreements (repo's)

Een repurchase agreement (repo) daarentegen houdt de daadwerkelijke verkoop van effecten in met de afspraak deze op een later tijdstip tegen een overeengekomen prijs terug te kopen. Deze transactie biedt een duidelijker juridisch en operationeel kader, met inbegrip van de – weliswaar tijdelijke – eigendomsoverdracht, waardoor de eerdergenoemde beperkingen van geleasde instrumenten worden omzeild.

1. Overdracht van eigendom: Het doorslaggevende voordeel van repo's ligt in de feitelijke overdracht van eigendom van de betrokken effecten. De verkoop van effecten met de belofte deze terug te kopen leidt tot een duidelijke, tijdelijke eigendomsoverdracht. Dit voldoet niet alleen aan de eis van de kredietverstrekker om tastbare zekerheid, maar biedt ook een extra beveiligingslaag die geleaste instrumenten niet kunnen bieden. Bij wanprestatie van de tegenpartij raakt de kredietverstrekker niet verwikkeld in ingewikkelde juridische geschillen over rechten op theoretische activa, maar beschikt hij over daadwerkelijke, verhandelbare effecten.
2. Acceptatie door regelgevers en de markt: Het gevestigde regelgevingskader en de brede marktacceptatie van repo's vergroten hun aantrekkelijkheid. Financiële instellingen beschouwen ze als minder risicovol, omdat zij het tegenpartijrisico kunnen beperken door het bezit van de onderliggende effecten. De repomarkt profiteert van sterke regelgevende ondersteuning en marktinfrastructuur, waardoor repo's een hoeksteen vormen van kortlopende financiering tussen financiële instellingen. Deze infrastructuur ondersteunt een liquide markt waarin effecten snel kunnen worden herverpand of verkocht, waardoor kredietverstrekkers over meerdere mogelijkheden beschikken om risico's te beheersen en te beperken.

Risico's voor de verkoper

1. Tegenpartijrisico: Bij een repo draagt de verkoper (gever) tijdelijk het eigendom van effecten over aan de koper (nemer). Indien de koper in gebreke blijft of insolvent raakt, loopt de verkoper het risico zijn effecten te verliezen of problemen te ondervinden bij het terugkrijgen ervan.
2. Marktrisico: De overeengekomen terugkoopprijs weerspiegelt mogelijk niet de actuele marktwaarde van de effecten op het moment van terugkoop, met name in volatiele markten. Dit kan leiden tot een financieel verlies voor de verkoper indien de marktwaarde van de effecten daalt.
3. Liquiditeitsrisico: De noodzaak om de effecten op een toekomstige datum terug te kopen vereist dat de verkoper over voldoende liquiditeit beschikt. Beperkingen in de liquiditeit op het moment van terugkoop vormen een risico.

Risico's voor de koper

1. Zekerheidsrisico: De waarde van de als zekerheid ontvangen effecten kan gedurende de looptijd van de repo dalen, waardoor de koper bij wanbetaling van de verkoper mogelijk onvoldoende gedekt is.
2. Herbeleggingsrisico: De koper in de repo, die de effecten gedurende de looptijd van de overeenkomst aanhoudt, kan moeite hebben om geschikte, winstgevende herbeleggingsmogelijkheden voor deze middelen te vinden.
3. Operationeel risico: Complexiteiten bij het beheren en administreren van repo's, waaronder het waarborgen van de veilige bewaring en teruglevering van effecten, brengen operationele risico's met zich mee. Ontoereikende praktijken op het gebied van risicobeheer kunnen deze risico's verergeren.

Hier vindt u de Master Repurchase Agreement, de Global Master Repurchase Agreement, de Master Securities Loan Agreement en de Master Securities Forward Transaction Agreement.